Boekbespreking: Dorpssprookjes uit Ellecom

 Er woonde in Ellecom een arts in de kosterswoning. Hun zoon heeft een visie op het verleden en de toekomst en verwoorde zijn “ongeziene” waarnemingen in een prachtig sprookjesboek.

 

Zo zou het verhaal kunnen beginnen, ware het niet dat het gezin echt bestaat en de zoon, Faucon Raphaël de Klyn, het boek echt heeft geschreven. Faucon wil hiermee de “ongeziene” dingen, zoals hij de sporen uit het verleden die verdwijnen door de moderne tijd, verwoord in beeld en geschrift voor het nageslacht.

 

Zo is er het verhaal over de Ellecomse dijk (wie kent niet het fietspad van Ellecom naar Doesburg dat werd “afgesneden” door de A348) waarin onder meer het grote dorp (Doesburg) met een trotse kerk en statig dorpsplein worden aangehaald maar ook het kleine dorp (Ellecom) met een kleine kerk en een bescheiden dorpsplein.

 

Tijdens een van zijn wandelingen in de bossen ten noorden van Ellecom komt Faucon (het klinkt als een van zijn eigen verhalen) Meynou Jacobs tegen en als zij aan de praat raken blijkt de Meynou uit Dieren te komen en zij maakt prachtige aquarellen. Het gesprek ontpopt zich al snel in een samensmelting van zijn sprookjes verhalen en haar prachtige aquarellen en zij verkronkelen dus samen in een soort feeërieke vormgeving aan de hand van Kees de Bruijn. De uitgever Krontrast grijpt alles zo aan dat al hun ervaringen en verbeeldingen in een boek worden samengebracht. Met een prachtige vormgeving en een uitgever die de schoonheid al snel herkent, verschijnt het boek in een gebonden versie die het zeer betaalbaar houdt omdat de schoonheid het winstoogmerk even terzijde schuift.

 

De omschrijving op de achterkant van het boek is al even mooi als de inhoud: de spijkers in de zilverlinde, beschreven op pagina 23, de dorpskerk met haar eeuwenoude toren, het heldere beekje en het eikenlaantjes. Zij zijn niet alleen inspiratiebron, maar ook decor en speler in de Dorpssprookjes uit Ellecom. In deze sprookjes voor volwassenen komen tijdloze dorpsbewoners en mythische wezens samen op herkenbare plekken in Ellecom en omstreken. Op het dorpsplein, onder de drie eiken, bij het kasteel of in het bos, waar ze voor verlokkingen en dilemma’s komen te staan, avonturen beleven ruzie maken en liefhebben.

Het is niet verwonderlijk dat in deze wonderschone omgeving van een van de oudste dorpen van de Veluwe…
Een koster na zijn dood als kastanje prachtige bloemen bloeit.
De moerascipres weerstand biedt aan trollen,
Een vader zijn zoon uit winterdromen haalt,
De door een ex-ridder geplante bomen het winnen van oorlogszucht,
En een mysterieuze vrouw de weg naar de ziel van het kleine dorp wijst.

 

Ale Hartgers